Rysujemy, malujemy dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy

Wielką Orkiestrę wspieram już od 29 lat, od pierwszego finału. Pamiętam jak jeszcze będąc dzieckiem w podstawówce robiłam prasówkę na WOS i z dumą opowiadałam o pierwszym pobitym rekordzie. Byłam dumna bo wówczas wrzuciłam do puszki całe moje styczniowe kieszonkowe. 

Już wtedy wiedziałam, że te pieniądze idą na dobry cel, choć nie miałam pojęcia, że kiedyś uratują życie najbliższej mi osobie, mojemu synowi. 

17 lat po pierwszym finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, na świat przyszedł mój syn, Oliwier. Urodził się w 32 tygodniu ciąży przez cesarskie cięcie z wagą 1800g i ledwo przeżył. Dostał tylko 1 punkt a skali Apgar. Nie oddychał samodzielnie a ja zamiast usłyszeć kojący płacz mojego dziecka usłyszałam informację, że został zaintubowany i przewieziony na oddział intensywnej terapii noworodka.  

Jak tylko byłam w stanie zejść z łóżka po cesarce, czyli jakieś 15h później udałam się dwa piętra wyżej do Oliwiera. Tam właśnie zobaczyłam, że leży w inkubatorze z serduszkiem WOŚP i w dodatku właśnie jest odłączany od respiratora z takim samym serduszkiem bo właśnie zaczął samodzielnie oddychać. Wielką Orkiestrę wspieram już od 29 lat, od pierwszego finału. Pamiętam jak jeszcze będąc dzieckiem w podstawówce robiłam prasówkę na WOS i z dumą opowiadałam o pierwszym pobitym rekordzie. Byłam dumna bo wówczas wrzuciłam do puszki całe moje styczniowe kieszonkowe. 

Już wtedy wiedziałam, że te pieniądze idą na dobry cel, choć nie miałam pojęcia, że kiedyś uratują życie najbliższej mi osobie, mojemu synowi. 

Przez kolejne 40 dni pobytu Oliwiera w szpitalu widziałam wiele sprzętów, które to właśnie Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy zakupiła dla szpitala. Były to między innymi łóżeczka, mobilne aparaty do USG i RTG i inne. Na koniec pobytu w placówce, która uratowała życie mojemu synowi dostaliśmy książeczkę zdrowia dziecka z naklejką/certyfikatem o przesiewowych badaniach słychu, które oczywiście również były wykonane aparatem finansowanym przez orkiestrę. 

Teraz Oliwier to zdrowy, wspaniały nastolatek, który jest już wyższy ode mnie a ja od 12 lat wspieram WOŚP na 1000% normy.

Każdy z nas, lub ktoś z naszych bliskich  może prędzej czy później być w potrzebie by skorzystać z pomocy i ze sprzętów, które kupuje WOŚP dla szpitali. Dlatego warto pomagać by potem z czystym sumieniem z nich korzystać.